28-04-11

Een waterig einde

 

Opdracht: 18km in 100min (5:20) + versnellingen

 

Uitgevoerd: 15.87km in 78min (4:56) zonder versnellingen maar wel in crescendo aan het einde

 

 

De gelukkige bezitters van een reumabarometer kunnen voorspellen wanneer het gaat regenen. En dat heb ik vorige nacht en ook vannacht mooi voelen aankomen. Mijn barometer heeft me niet in de steek gelaten. Hoewel ik in een droog bed lag voelde ik nattigheid. En dan moet ik eruit. Dan heb ik beweging nodig om de pijn te onderdrukken. Heb vorige nacht en vannacht dus meer door het huis lopen spoken dan dat ik in mijn bed heb gelegen.

 

Het was al de ganse voormiddag overtrokken en lekker warm kon je het ook niet noemen. Ik had mijn training rond het middaguur gepland, dan zijn de reumapijnen fel gereduceerd zodat ik kan lopen en ik hoopte ook nog droog te blijven. In de versnellingen had ik weinig zin. De intervaltraining van gisteren zat nog in de benen.

 

Ik zou mijn 15-km parcours lopen met wat extra versnellingen op de dreef in Stevoort. En toen ik daar aankwam zag ik een donkere lucht boven Herk-de-Stad en Kuringen. Ik besloot zo vlug mogelijk terug huiswaarts te lopen en daar nog even de wijk rond te lopen met wat versnellingen.

 

De bulten voor de wijk liet ik links (eigenlijk rechts van mij) liggen en liep naar de grote weg. Van daaruit zag ik donkere wolken boven het dorp trekken. De kerktoren was nog nauwelijks te ontwaren. En ja, in de laatste anderhalve km had ik van Jan. Jan de regenman. Het begon plots te gieten en wel 1000-en druppels vielen tegelijk op mijn petje dat ik diep tot boven mijn ogen had getrokken zodat de klep mijn brilleke nog enigszins droog hield. Gelukkig was er amper wind bij.

 

De laatste km’s die ik door de wijk wilde doen vielen dus in het water. De geplande versnellingen werden herleid tot 1. Ik snelde zo snel mogelijk naar huis. En toen ik thuis kwam werd het lichter en lichter en begon de zon te schijnen. Foute timing! Eén stomme regenbui op de ganse dag en die moest mij net treffen. Ik was nat tot in mijn reet. Maar kom, mijn tuintje zou er wel bij varen. Een mens moet natuurlijk wat over hebben voor de natuur.

 

 

16:20 Gepost door Raphael Van Den Broeck in Sport | Permalink | Tags: marathon, marathontraining |  Facebook |