14-06-11

Avondtraining, een ware kwelling.

 

 

Opdracht: 8km aan 5:30 + versnellingen

 

Uitgevoerd: 7.78km aan 5:12 versnellingen inbegrepen

 

 

Tijdens mijn vakantie heb ik 10 van de 13 trainingen aangevat omstreeks 6u ’s morgens en 3 rond het middaguur. Deze week was het mijn bedoeling om de laatste trainingen aan te vatten op het startuur van de marathon, namelijk om 20u. Dit als aanpassing voor het lichaam, om het te laten wennen aan actie tijdens de uren waarop de marathon wordt gelopen. Dit wordt, zeker voor de laatste weken, aanbevolen door mijn marathonboekje. Pas gisteren is me dat voor de eerste maal gelukt doordat ik mijn training hield tijdens de avondloop in Terkoest. Ook vandaag wilde ik dus om 20u gaan lopen, maar hoe verder de dag verstreek, hoe dieper mijn humeur zakte. Als het niet voor een feestje is waar ik graag naartoe wil, of voor een speciale gelegenheid waar ik naar uitkijk, is het vrij moeilijk om mij ’s avonds nog de deur uit te krijgen. Avonden dienen trouwens om te feesten of om lui in de gezellige woonkamer rond te hangen. Avonden zijn wel geschikt om mentaal actief bezig te zijn, maar het zijn de ochtenden die dienen om fysiek actief te zijn, jezelf af te beulen of jezelf in de vernieling te lopen. Niet de avonden. Avonden dienen daar totaal niet voor. Tijdens de avond moet je niet lopen. Je krijgt er dikke voeten van. Tijdens de avond verteert men ook de ervaringen van de verlopen dag. Daar dient men de tijd voor te nemen teneinde een goede nachtrust te bekomen. En verder gaat het ook volledig tegen mijn persoonlijke bioritmiek in om ’s avonds nog een training te moeten verrichten. Het wachten erop tast zowaar mijn mentaal evenwicht aan. Dat ik het aperitief van 17u deze week aan mijn neus moet laten voorbijgaan is nog enigszins aanvaardbaar en dat ik mijn maaltijd moet verschuiven naar een onchristelijk uur kan ook nog net door mijn beugel, maar dat ik nog buiten moet voor een stomme 8km bezorgt me neigingen tot zwartgalligheid. Ik heb er een bloedhekel aan. En daarom besloot ik vandaag om 17u30, mijn geduld niet langer op de proef te stellen anders zou ik het niet meer kunnen opbrengen. Het was gelukkig nog warm en de zon scheen. De korte trage souplesseloop, doorweven met enkele vlotte versnellingen, was na veertig minuten al geschiedenis en dus had ik een halve dag gepiekerd voor een niemendalletje.

Tja, tot hiertoe zat het mentaal goed met me, maar nu dreig ik van mijn sokkel te vallen. Morgen mijn eerste en enige complete rustdag en om alle naargeestige gedachten te verbannen en om me terug in opperste staat van euforie te brengen zal ik de voor donderdagavond geplande 6km ’s ochtends wel lopen. Anders moet ik daar ook weer twee dagen over zitten tobben. Dat is dus weeral opgelost. Als ze nu in Torhout plots zouden beslissen om hun marathon uit te stellen tot zaterdagochtend, als de ultra’s binnenlopen, zou ik de hemel danken. Nu ja, ik weet ook wel wanneer ik zit te dagdromen, maar mocht het vrijdagavond droog blijven en onverwacht nog lekker warm zijn, zal ik een tevreden man zijn. Zelfs na een pas beëindigde vakantie.

 

 

 

 

23:18 Gepost door Raphael Van Den Broeck in Sport | Permalink | Tags: marathon, marathontraining |  Facebook |