16-06-11

Waarom nu?

 

 

 

Opdracht: 6km aan 5:30 met versnellingen

 

Uitgevoerd: 4km aan 5:48 zonder versnellingen

 

 

Waarom nu? Ik heb twee weken met zon en warmte geleefd in Kreta en geen reumaproblemen gehad. Ik kom thuis, er is regen in aantocht en ik krijg pijn in de lage rug ter hoogte van de plekken waar de linker ischiaszenuwen ontspringen en ook net iets lager. Met een dergelijke aandoening is stappen al moeilijk, laat staan dat ik daar 42km mee moet lopen. En dit uitgerekend de dag voor de marathon. Waarom nu? De pijn was gisteren al voelbaar. Vanochtend ben ik vroeg opgestaan en om 5u30 ben ik gaan lopen. Soms kan ik de pijn eruit lopen, maar vandaag lukte me dit niet. De ontsteking zit net op de zenuw en elke pas doet pijn. Na 3km verergerde het. Ik wou rondjes lopen door de wijk en ik zat dus maar op 1km van huis toen ik besliste om te stoppen. Beter dat ik het laat rusten en hopelijk brengt de nacht genezing. Alles hangt van het weer af vrees ik. Als het vochtig blijft reduceert dat mijn kansen om morgen pijnloos te starten sterk. Als de pijn even erg is als nu zal ik mijn marathon al kunnen staken na enkele km’s want dan is lopen een ware kwelling. Jammer maar helaas. Dit zijn de specifieke problemen van de reumapatiënt. Mijn voorbereiding was goed. De opgebouwde conditie mag ik niet laten verloren gaan. Als het morgenavond in Torhout niet lukt zoek ik zo vlug mogelijk een nieuwe kans.

 

Vervolg morgen …

 

... vandaag dus. Het is  nu bijna 7u en ik heb een goede nachtrust achter de rug. Ik had wel weer telaat nog teveel water gedronken en ben er een keer of vier uitgemoeten om te pendelen tussen bed en badkamer, maar steeds onmiddellijk weer in slaap geraakt. Bij elke uitstap voelde ik de pijn aan de linkerischias tijdens het stappen. Steeds met de gedachte dat het moest beteren want dat er anders geen marathon kon volgen. Steeds weer die onzekerheid. Ik had er anders alles aan gedaan om de pijn te bezweren. Ik had mijn ontstekingsremmers tijdig genomen, ik had voor het slapen gaan de zere plek ingewreven met Voltarenzalf en ik had een pijnstiller genomen. Verder was ik extra lang in bed gebleven, tot 6u30 hoewel ik dacht dat het al lang 8u voorbij was. Maar ja, ik ben nu eenmaal een vroege vogel. Het stilliggen bevordert wel de herstelling, maar de overgang van rust naar beweging houdt steeds weer pijngevoel in.

Na mijn dagelijkse douche voelde ik dat de pijn verminderde. Reumapijnen reduceren bij niet geforceerde beweging. Ik had de sproeikop met heet water stevig op de pijnlijke zone laten inwerken en daarna nogmaals ingesmeerd met Voltarenzalf. Nu voelt het aan alsof de pijn bijna weg is. Uit ervaring weet ik dat die 's avonds kan terugkeren maar dat ik die ook nog kan voelen tijdens het lopen. Ik zal pas weten of ik mijn marathon kan lopen als ik aan de opwarming bezig ben.

 

Lukt het niet, dan is er geen man overboord en train ik verder voor de volgende kans. Maar er blijft steeds de onzekerheid. Maar wat biedt wel zekerheid in het leven? Slechts 1 enkel feit: juist ja, het einde. Het einde komt onvermijdelijk, maar men weet zelden wanneer. In elk geval schijnt nu de zon en hebben haar stralen mijn toestand verbeterd.

 

Straks vertrek ik naar Koksijde waar mijn maatje Romain en zijn vrouw al de nacht hebben doorgebracht in het appartement. Ik kon gisteren niet met hem mee wegens familiale afspraken met mijn oude moeder en mijn oude tante die nog naar het ziekenhuis moest. Ik zal vandaag pas arriveren kort na de middag en dan gaan we samen de spaghettitoer op.

 

Romain gaat vanavond voor goud en zal wel sneller starten dan ik. Als ik geen concurrenten van de reeks +55 kan volgen ben ik van plan om te starten aan 4:30. Tenzij het weer er anders over beslist ...

 

Welk zijn nu mijn zwakke punten?

De reuma is het meest onzekere, dat kan nog alle kanten uit.

Mijn herstelde knie gedraagt zich goed en daar verwacht ik op korte termijn geen problemen mee.

De achillespezen idem dito.

De rechterdijbeenspier is al enkele jaren onderhevig aan meralgia parasthetica en wordt pijnlijk bij langdurige inspanningen. Hier heb ik nog geen ernstige problemen mee gehad.

Ik heb te weinig tempolopen gedaan naar mijn gevoel en dat gaat me misschien parten spelen. Andere jaren had ik veel meer wedstrijden in de benen tijdens de twee voorgaande maanden. Nu heb ik een schema gevolgd.

 

Welk zijn mijn sterke punten?

Geen.

 

Wat is mijn doel?

Het podium bij de +55.

De tijd is van ondergeschikt belang maar ik ga voor 3u10.

 

 

22:53 Gepost door Raphael Van Den Broeck in Sport | Permalink | Tags: marathon, marathontraining |  Facebook |