06-05-11

Cijferen

 

Opdracht: 16km inclusief 3 x 3km in 11:42 (3:54/km) met 6 min. Pauze.

 

Uitgevoerd:

-          1.2km in 0:07:26 (even naar de krantenwinkel, net voor aanvatten van de training)

-          15.04km in 1:10:45 op mijn vast parcours (intervallen: 12:13 – 12:03 – 12:01)  

-          Mijn kilometertijden: 5:44 – 5:12 – 4:06 – 4:05 – 4:02 – 5:39 – 4:07 – 3:59 – 3:57 – 5:59 – 3:58 – 4:06 – 3:57 – 6:08 – 5:32.

 

 

Vandaag was het een belangrijke training. Belangrijk in die zin dat het een indicatie van mijn huidige conditie is.

Het was nu de 26ste training en vorig jaar deed ik deze training (3 x 3km) op de 31ste dag. Toen waren mijn tijden 11:24 – 11:43 – 11:23.  Eerste en derde interval met wind mee en tweede met wind tegen. Ik was toen in mijn derde week vakantie in Kreta en heb die training gelopen op de wandeldijk in Rethymnon, en slechts twee dagen na mijn lange duurloop van 30km in Agia Galini. Toen was mijn meniscus al een beetje naar de genoe. De definitieve scheur kwam precies twee weken later tijdens een snelheidstraining in Alken.

 

Conclusie: Mijn uithouding in snelheid is sterk verminderd. Daar gaat mijn dikke nek …

 

 

11:17 Gepost door Raphael Van Den Broeck in Sport | Permalink | Tags: marathon, marathontraining |  Facebook |

05-05-11

Dikke nek

 

Opdracht: 13km in 70min (5:20)

 

Uitgevoerd:

Am: 10km op de Finse piste in 58:37 (5:52)

Pm: 7.5km op de Finse piste in 39:41 (5:17)

 

Er kwamen schier onzichtbare witte wolkjes uit mijn mond bij het ademen. Het was 6u10 en ik liep naar de Finse piste. Zoals de steeds in de weer zijnde weerman had voorspeld hadden we weer vriesweer. De zon hing nog achter de huizen en de nachtverlichting brandde nog op de piste. Na de middag zou de temperatuur oplopen tot 25 graden.

 

De benen voelden opmerkelijk goed hersteld aan na de toch wel zware heuveltraining van gisteren. Toch besloot ik om traag te blijven lopen. Vandaag was het rustdag.

 

Naast de gebruikelijke bosduiven en de naarstig naar pieren zoekende merels zag ik ook nog twee konijnen en een koppel eenden. Ik had mijn favoriete radiostation opstaan (radio 2) en net voor de Osama Bin Laden (Foto)Show hoorde ik de hond weer blaffen. Bleek te gaan om een reclame van afrasteringen en omheiningen waarbij Bas, de hond, met zijn smoelwerk tegen het hekwerk op knalt.

 

Na wat rondtoeren op de piste (10 rondjes) liep ik nog een rondje door de wijk zodat ik kon afsluiten op 10km.

 

-

 

Omstreeks 16u30 heb ik mijn tweede jogging aangevat. Opnieuw naar de Finse piste waar ik 10 rondjes heb gedraaid. En dit keer zonder mp3 of radio. Gewoon om te genieten. Te genieten van de rust. Het was er kalm en donker. De konijnen hadden plaats gemaakt voor de eekhoorns, want ik heb er vier gezien. Twee donkerharigen, een donkerharige met een wit buikje en een rosse. De laatste was waarschijnlijk de jongere broer van de hertog van Cambridge. Hij zat dan ook bij één van de dikste bomen van het miniatuurbos waar onze Finse piste doorheen slingert. Er staat er nog één dikkere in het parkje aan de tennispleinen, net naast het bos. Deze heeft, zonder me te bezondigen aan visserformaten, een doormeter die best wel eens de meter kan overschrijden.

Wat ik merkwaardig vond was dat de eekhoorntjes zich steeds op de benedenverdieping bevonden. Net naast de boom. Als ik daar dan langs huppelde sprongen ze tegen de schors op en als ik dan voorbij was en omkeek zaten ze terug beneden. Allemaal met hun maaltijd bezig.

Naast de bosduiven en de nog steeds pieren opdiepende merels was ik de enige gek in het dichtbegroeide bos. Ook merkwaardig is dat de merels zich steeds ophouden aan de kanten van de piste. Waarschijnlijk zitten daar de meeste wormen. Zeker weten doe ik het niet want ik ga er mijn amuse gueule niet versieren. Ja, u raad het al, ik ben een trouw “komen eten” kijker en samen met het Vlaams-gastronomisch kijkpubliek heb ik al wat kaas gegeten van het desbetreffend vakjargon. Het koken zelf is, zoals bij de meesten van ons, van een iets lager niveau. En hoewel ik zelden aan het kookfornuis actief ben, kan ik toch met enige trots vermelden dat ik vrij bedreven ben in het bereiden van Griekse mousaka en Indische chicken tikka. Ik heb deze schotels misschien al 100 maal klaargemaakt. De rest van mijn gastronomische kwaliteiten is modaal tot redelijk en wat den bompa zelf niet lust maakt den bompa ook niet klaar.

 

Na een rustige jogging met alleen lieve, schattige diertjes als toeschouwers en in mijn laatste rondje beland, kwam er een man met twee honden de piste bevolken. De ene was een mooie herdershond met vurige rosse manen en de andere was een tussenmoddelletje waarvan ik het uniform niet echt goed bekeken heb en dus ook niet weet tot welk regiment hij behoorde. Iets verder op de piste liep ook nog een gezette dame met een Maltezertje, beiden met identiek kapsel. “Dzjie laup wa feller as iech” riep ze me toe. Ik haalde mijn vingers uit mijn neus en antwoordde dat ik mijn best deed. Het was per slot van rekening een rustige jogging. Het was een vlak en traag parcours met zonder heuvels en met zonder modder. Edoch, als ik de vergelijking maak met enkele maanden terug moet ik erkennen dat ik toen stik kapot was als ik daarop ook maar één rondje aan deze snelheid maakte.

 

En met een dikke nek schreed ik huiswaarts.

 

 

 

18:46 Gepost door Raphael Van Den Broeck in Sport | Permalink | Tags: marathon, marathontraining |  Facebook |

04-05-11

Heuvels

 

Opdracht: 19km in 100min op heuvelachtig terrein (5:20)

 

Uitgevoerd: 18.77km in 1:37:48 (5:13) en wat hellingen.

 

Deze ochtend moest ik in de buurt van het domein van Nieuwenhoven (bij St.-Truiden) zijn, waar een mooie boshelling is. Toch verkoos ik om in onze buurt te blijven lopen omdat we daar ook twee hellingen achter elkaar hebben en ik daar dan gewoon wat heen en weer wou lopen.

 

Toen ik in de Oosterbeekstraat kwam, waar mijn vriend Bernie de Senner zijn domein bewaakt en waar de afdaling van de tweede bult is, zag ik dat er weer een vrachtwagen met hoogtewerker stond over de ganse breedte van de weg. De mannen van Infrax waren een kabel aan het leggen. De elektriciteit loopt daar nog via luchtlijnen en de vrachtwagen passeren was een beetje ongemakkelijk omdat ik dan in de graskant met hoog gras en wat struikgewas moest. Daar kwam dan ook nog een camionette bij waarop de spoel met kabel lag. Omdat ik daar dan toch minstens 8 maal voorbij moest heb ik rechtsomkeer gemaakt en ben naar de Steenberg, even buiten het dorp, gelopen.

 

 

Deze is al wat steviger en de steilste zijde, op de grote weg, heeft een 700m lange helling. Na drie beklimmingen besloot ik de zijweg te nemen omdat daar bijna geen verkeer is. Die is minder lang (500m) maar die heb ik dan ook viermaal op en af gelopen en tegen een iets hogere snelheid. Die zijweg komt uit in het natuurgebied van de Mombeek richting Alken. Het grasspoor langs de beek loopt niet echt gemakkelijk maar je zit daar volledig in de natuur. Ook een nadeel is dat er wat meer vliegen rondvliegen want daar staan wel wat paarden en koeien. Ik heb er echter geen meer opgegeten. Ik bedoel de vliegen. Aan de paarden en de koeien begin ik sowieso niet. Tenzij ze in lapjes en met een mooie cuisson (om in de termen van de hedendaagse tv-programma’s te blijven) op mijn bord liggen zodat ik mijn proteïnen op een smakelijkere wijze binnenkrijg. Maar tijdens een trainingsloopje laat ik ze gerust. Zeker zoals ze daar zo vredig in de weide staan te grazen. Ik heb zelfs mijn mp3 afgezet omdat het er zo aangenaam rustig was. De laatste kilometer langs de grote weg had ik dan nog vals plat. De benen begonnen vermoeid aan te voelen en ik was blij dat het erop zat. Gelukkig is er morgen een korte rustige training.

 

 

14:13 Gepost door Raphael Van Den Broeck in Sport | Permalink | Tags: marathon, marathontraining |  Facebook |